Boekenweek 2016; Gerritsen en Reybrouck

160310_boekenweek12 T/M 20 MAART

Boekenweek 2016

WAS ICH NOCH ZU SAGEN HÄTTE …

Het BOEKENWEEKGESCHENK ligt voor u klaar

Je krijgt tijdens de Boekenweek het Boekenweekgeschenk cadeau bij besteding van een bedrag van € 12,50 aan Nederlandstalige boeken.

160310-boekenweekgeschenk2016Broer
Esther Gerritsen

In Broer van Esther Gerritsen staat, net als in veel van haar andere romans, familie centraal. De onderlinge verhoudingen tussen familieleden maken het voor haar mogelijk, alles te laten zien wat er tussen karakters moet gebeuren. Broer is een echte Esther Gerritsen, met scherpe en humoristische dialogen, een uitvergrote werkelijkheid, en het ongemakkelijke gevoel dat dit ook over jou gaat.

Olivia, financieel directeur van een familiebedrijf Oliva,  krijgt een telefoontje van haar broer Marcus. Zijn been dreigt te worden afgezet. Marcus en Olivia zien elkaar zelden, maar de amputatie raakt Olivia onverwachts, alsof het haar eigen been is dat ze verliest. Ze laat alles uit haar handen vallen in een hopeloze poging haar broer te redden. Maar het is de vraag of hij degene is die redding nodig heeft…

 

160310_ReybrouckHET ESSAY

Zink
David van Reybrouck

Tijdens de Boekenweek € 2,50.

Na Congo, en terwijl hij zijn grote Indonesiëboek in voorbereiding heeft, schrijft David Van Reybrouck in Zink over een bijzonder ‘land’. Een land dat een eeuw lang bestond en dat hedendaags België, Duitsland en Nederland met elkaar verbindt.

Nederland, België en Duitsland hebben meer dan een eeuw lang een gemeenschappelijk buurland gehad: Neutraal-Moresnet, een volkomen vergeten ministaatje dat nu tot Duitstalig België behoort maar van 1816 tot 1918 een eigen vlag, eigen bestuur, eigen rijkswacht (één veldwachter), eigen postzegels (twee weken geldig) en eigen nationaal volkslied had (in het Esperanto nog wel). Het was iets minder dan drieënhalve kilometer groot. Men vond er zink, stokerijen, cabaretten, bordelen, smokkelaars, filantropen en bossen.

W.F.Th. van der Heijden

Helma van der Linden over ‘De ochtendgave’ van A.F.Th. van der Heijden

recensies-rubriek

W.F.Th. van der HeijdenDe ochtendgave
A.F.Th. van der Heijden

Ik begon nerveus aan het lezen van “De Ochtendgave”. Waarom nerveus? Ik ben toch groot fan van het werk van van der Heijden en probeer alles van hem te lezen. Het heeft me nog nooit teleurgesteld, integendeel; ik vind het steeds beter en intenser worden. Maar nu, een historische roman? Een heel nieuw genre?
Een genre dat ik overigens graag lees, ik heb alles van James Michener verslonden. Maar past zoiets bij van der Heijden? En dan ook nog Nijmegen, een stad waar ik alleen maar vloekend doorheen ben gereden op weg naar mijn broer in het ziekenhuis.

Lees meer

Grossman

Helma van der Linden over ‘Komt een paard de kroeg binnen’ van David Grossman

recensies-rubriek

 

GrossmanKomt een paard de kroeg binnen
David Grossman

Ik kende nog geen werk van David Grossman, maar na Judas van Amos Oz wilde ik best wat meer Israëlische schrijvers proberen.
De titel verwarde me, was het een literaire versie van Max Tailleur? Moest ik het op het toilet lezen? De stand up comedian, of in goed Nederlands, de cabaretier, komt niet van het podium af. Het publiek loopt de zaal uit door het hele boek heen. Ik deed dat ook een paar maal, maar keerde toch steeds weer terug. Het was heftig, het kneep me blauw én ik heb me rot gelachen. Het leek wel een ritje op de kermis, met evenveel rotherrie en misselijkheid en toch wil je de spanning niet missen en blijf je zitten. En dan opeens de schitterende stilte van de woestijn en een verdrietig kind dat getroost moet worden.
Oorlog wordt aan de paal genageld, het betekent traumatische ellende , generaties lang, voor mensen die het overkomt ook al hebben ze zelf nooit een schot gelost.
De vorm van het verhaal is prachtig en de boodschap ook; vrede, steun en toeverlaat is wat het leven nodig heeft.
Vooral lezen en een goede fles klaarzetten voor wanneer het uit is, het is heftig!

Aanraders: Het smelt van Spit en Compassie van Enter

160301_zinn-spijker-2Chris van Lenteren heeft onlangs twee recensies geschreven over de boeken van Lize Spit en Stephan Enter.

Beide schrijvers komen naar ‘BOEKENWEEK 2016 – HET GELUKKIGE LEVEN
(woensdag 16 maart, 20.00-22.45u, in het Parktheater in Eindhoven),
een avond over literatuur mét muziek.
De muziek komt van Iris Penning, een poëtische singer-song-writer.

160301_spitHet smelt
Lize Smit

1988 is een bijzonder jaar voor het kleine, Vlaamse Bovenmeer: behalve Eva worden er slechts twee andere kinderen geboren, Pim en Laurens. De drie maken er hun hele jeugd samen het beste van.

Recensie van Chris van Lenteren

Stephan EnterCompassie
Stephan Enter

‘Hoe ik erin verzeild raakte? Rusteloosheid – ja, dat in eerste instantie. Ik had een geliefde, een hoogbegaafde en licht autistische natuurkundige die maar niet kon beslissen of ze nu op mannen of op vrouwen viel, kortom het was aan-uit-aan-uit en dat werd zo dodelijk vermoeiend, dat ik zelf actie ondernam.’

Recensie van Chris van Lenteren

Chris van Lenteren over ‘Het smelt’ van Lize Spit

recensies-rubriek

160301_spitHet smelt
Lize Spit

Chris van Lenteren over dit boek:

Als Nederlanders zijn we gewend aan de effecten van de welstandscommissies van onze steden en dorpen. Maar soms rijden we, op weg naar onze vakantiebestemming bijvoorbeeld, door zo’n onwaarschijnlijk lelijk Belgisch dorp en vragen we ons af hoe het leven daar zou zijn. Lise Spit kent zo’n dorp kennelijk van binnen en van buiten. Ze schrijft haar roman, ”Het Smelt” met een trefzekerheid en doorleefdheid die bijna niet op research alleen gebaseerd kan zijn. Nou, het leven in zo’n dorp kan er zo uit zien als we vrezen als we erdoor rijden, denk je als je deze roman uit hebt.

Lees meer