Chris van Lenteren over ‘Zeldzame aarden’ van Sandro Veronesi

recensies-rubriek

Sandro VeronesiZeldzame aarden
Sandro Veronesi

Chris van Lenteren over dit boek:

De nieuwe roman van Veronesi kan gelezen worden als een vervolg op” Kalme Chaos” en het daarvoor geschreven “In de Ban van mijn Vader”, maar ook heel goed los van die illustere voorgangers.

In “Zeldzame Aarden” ontmoeten we Pietro Palladini weer. In “Kalme Chaos” was hij de vader (misschien heeft u wel de film gezien) die gestopt was met werken na de plotselinge dood van zijn vrouw Lara, wekenlang zijn dochter Claudia naar school bracht, op het pleintje voor haar school in de auto op haar bleef wachten en daar met verschillende mensen gesprekken hield, zelfs een soort orakel werd.

Pietro Palladini is met Claudia verhuisd naar Rome, woont min of meer samen met een beetje ordinaire vriendin Diana, die regelmatig wordt lastiggevallen door haar ex.

Pietro is een compagnonschap aangegaan met Lello in een bedrijfje dat leaseauto’s ophaalt die niet meer betaald worden omdat de eigenaar bijvoorbeeld failliet is gegaan. Lello haalt de auto’s op bij de wanbetalers en Pietro verkoopt ze in de showroom.

De roman begint met een extreme ‘Murphy dag’ van de hoofdpersoon. Achtereenvolgens raakt hij, tijdens een mislukte poging een auto van een wanbetaalster terug te halen, zijn mobiele telefoon kwijt, dan, als hij deze in een krankzinnige achtervolging probeert alsnog te krijgen wordt hij geflitst door de politie, vijfduizend Euro boete en zijn rijbewijs ingenomen. Op kantoor heeft de FIOD alles wat er was aan computers en laptoppen meegenomen en in de loop van de dag wordt langzaam maar zeker duidelijk dat zijn compagnon onderdeel uitmaakt van een crimineel circuit dat gestolen auto’s uit andere delen van Europa verkoopt. Tot slot blijkt zijn dochter Claudia te zijn weggelopen van huis. Er zit geen schroef meer vast in zijn bestaan.

Met een onwaarschijnlijk vlotte pen loodst Veronesi ons door Pietro’s lijdensweg, van een louche anderhalve man die sympathie voor hem opvat en hem helpt zijn mobiel terug krijgen, via het onafwendbare en ongewild gewelddadige einde van de relatie met Diana naar zijn vroegere leefomgeving in Milaan. De wereld heeft ook daar niet stilgestaan maar hij kan op basis van wie hij was, op steun en vriendelijkheid rekenen. Een beroemde vrouwelijke advocaat, levenspartner van zijn voormalige secretaresse, wendt haar invloed aan en komt aan de weet dat Pietro niet gezocht wordt door het OM en zeker niet vervolgd zal worden. Ook de Roemeense maffia, het grootste deel van het criminele circuit waarin Lello opereert, ziet hem niet als belangrijke schakel in het geheel, een lulhannes, wordt hij in telefoontaps vaak genoemd, hetgeen hem toch steekt.

Nagenoeg alles wat die eerste dag rampzalige vormen aan had genomen raakt min of meer opgelost, blijft nog de kwestie van de weggelopen dochter. In een indrukwekkende monoloog vertelt Claudia aan haar vader haar verhaal van de dood van haar moeder en alles wat daarop volgde, de verhuizing naar Rome, vaders nieuwe relatie en wat dat voor haar betekende. Claudia vraagt aan haar vader tijdens haar ontboezeming te zwijgen, wat hij doet. Claudia lijkt de katalysator voor een paradigmawisseling bij haar vader. Deze evalueert in de supermarkt tegenover Martha, de ex van zijn broer en de vrouw waar Claudia terecht kon toen ze wegliep van haar vader, rigoureus.
Veronesi schreef een fraaie roman waar het leven uit barst, een verrassend vervolg op Kalme Chaos dat leest als een trein, de lezer niet loslaat tot het eind en bijna dwingt tot een evaluatie van het eigen bestaan. Toch blijft bij mij het gevoel hangen dat hij met Kalme Chaos net even dieper groef.